İNFAK’TA YARIŞ İNSANI ÖZGÜRLEŞTİR

Cemil Öğütcü

cemil@sadabadhaber.com

Sahabe İnfakı imanın en önemli gerçeği olarak kabul etmiş bu uğurda birbirleriyle yarışmıştır.  ‘’Sevdiğiniz şeylerden infak etmedikçe  asla iyiliğe erişemezsiniz şüphesiz ne infak ederseniz Allah onu bilir’’  ayeti,  sahabenin İnfak anlayışının temelini oluşturmuştur.  Ayet, iyiliğe ve hayra erişmek için sadece  iman etmenin yeterli olmayacağını ifade ederken İnfak etmeninin dinde en belirgin ölçü olduğunu vurgulamıştır. Bu ayet aynı zamanda Müslümanları sınamaya tabi tutarak onların iman ölçülerini test etmiştir.

Bu çağrıya hemen uyanların başında Ebu Talha gelmiştir.  Ebu Talha,  Beyruha adlı bahçesini  Allah katında kendisine bir azık olması nedeniyle Allah’ın resulüne takdim etmiş, peygamberimiz ise  Ebu  Talha’ya kazandıran mal olarak değerlendirerek takdir etmiştir. Bahçesini akrabalarına bırakmasını isteyen Allah Rasulü nün tavsiyesini hemen yerine getiren Ebu Talha, koca bahçeyi, akrabaları ve amca oğulları arasında bölüşmüştür.

Sevilen şeylerden  İnfak etmeye davet etme ayetinin gelmesi üzerine  Hz. Ömer, Hayber’de  hissesine düşen en kıymetli mal varlığı olan hurma bahçesini infak etmek istemiş;  Rasulullah, ‘’istersen aslını kendine bırak meyvelerini dağıt’’  tavsiyesi üzerine  arazinin tüm gelirini, yoksullara, fakirlere, kölelere,  savaşanlara, yolculara, ve misafirlerine sadaka olarak bağışlamıştır.

En iyiye ulaşmanın  en sevileni infak etmekten geçeceğini bilen ve ömrünü bu uğurdaki mücadeleye vakfeden Ebuzer Gıffari ise   yine örnek bir tablo çizerek ufuk açmıştır.  Ebuzer , gelen misafirlerine  infak etmek üzere çobanından  en güzel devesini getirmesini istemiş; ancak çoban,  en güzel devenin bir gün ona lazım olacağı düşüncesiyle en çelimsiz deveyi  alıp getirmişti. Ebuzer’in infak  ahlakını  göz ardı eden bu çabana tepkisi sert olmuş ve sinirlenmişti. Ve muhterem şahsiyet Allah ondan razı olsun ‘’  ona muhtaç olduğum gün,  çukura konulacağım gündür’’ demiştir. 

EBUBEKİR VE ÖMER’İN İNFAK YARIŞI

 Sahabenin infak yarışı zaman zaman tatlı rekabete dönüşmüştür. Nitekim Allah Resulü’nün  ashabına  sadaka vermeleri konusundaki tavsiyelerde  bulunduğu bir gün Hz. Ömer,  mali bakımdan iyi bir durumda olduğunu fırsat bilerek;  ‘’eğer bir gün Hz. Ebu Bekir’i geçebilceksem o gün bugündür  ancak bu gün geçerim’’ diyerek  malının yarısını Hz. Peygambere getirmiştir. Hz. Peygamber, ‘’ Aile efradına  geride ne bıraktın diye sorunca,   getirdiği kadarını da  onlara bıraktığını  ifade etmiştir.

O esnada Allah’ın resulünün huzuruna gelen Ebu Bekir de aynı soruya muhatap olmuştur. İnfak etmek üzere malının tamamını getiren Ebu Bekir, ‘’Aileme Allah  Resülü’nü bıraktım’’  cevabı üzerine  Hz. Ömer,  bir daha Ebu Bekir’le hiçbir konuda yarışa girmeyeceğini  ifade etmiştir.

Vel hasıl  kısa ömürde dünya da asla rahatlık yoktur. İster zengin,  ister fakir ; mutluluk bu hayatta  çok kısa olur. Hemen her insanın bir sıkıntısı vardır. Bir andaki mutluluğunuz aniden cefaya ve sıkıntıya dönüşebilir. Bu açıdan bakıldığında iyiye ulaşma  ve huzur yolunun en önemli gerçeğinin infak’tan geçtiğini söylüyor rabbimiz.

İslam,  insanlara infak’ı  teşvik ederken  toplumu madde ve  maddi olanın esaretinden kurtarmayı  ayrıca hedeflemektedir. Madde konusunda neredeyse farkında olmadan köle olan toplum,  infak sayesinde özgürleştirilmekte,  kölelik boyunduruğundan kurtarmaktadır.

Özetle; sahip olduklarından vererek  özgürleşmek varoluşsal sorunların ve  mutluluğun yegane  yoludur. Mal- mülk, servet farkında olmadan köleleştirerek şirk bataklığına gömer. Kaldı ki Ramazan sadece aç kalmak değildir. Aç kalarak fakir  fukarayı hatırlayıp yardımlaşma ve paylaşmanın bilincine de varmaktır. Allah hepimizi İnfak’ta yarışanlardan eylesin

Bayramımız Mübarek Olsun

CEMİL ÖĞÜTCÜ