Türkiye’de hukuk kimlere dokunamıyor?

Ömer Şafak

omer@sadabadhaber.com

Sayın Başbakan seçim meydanlarında, “Üstünlerin hukuku yerine, hukukun üstünlüğü olacak” diyor. Çok doğru bir söz ve vaat. Ama Türkiye’de bugün hukukun dokunamadığı kim var? Başbakanlar, Bakanlar, Milletvekilleri onların bürokratları, belediye başkanları…

Hal böyle olunca, öncelikle bu ülkede milletvekili dokunulmazlığı, başbakanın, bakanların korudukları bürokrat ve belediye başkanlarının dokunulmazlıkları kaldırılmalıdır. Gelinen noktada Türkiye’de Genelkurmay başkanının tenkit etmek yerden yere vurmak o kadar kolaylaştı ki; artık zorlaşan Başbakan ve bakanları tenkit etmek oldu. Yeni atanmışlar geçmişteki dirençlerini yitirdikleri gibi, çaresiz duruma düştüler. Şimdi siyaset dediğini dedik, kestiğini kestik durumuna geldi.

Artık askerler, savcılar, yargıçlar, profesörler, polis müdürleri ellerine kelepçe vurularak yargı önüne çıkartılabilmekte, cezaevlerine gönderilebilmektedir. Geçmişe göre “üstünlerin hukuku” yer değiştirmiş, dokunulamayan siyaset kurumu olmuştur.

Ramazan iftarları

Ramazan’da verilen sokak iftarları işi iyice çığırından çıkardı. Elbette hayırda yarışarak fakir fukarayı gözetmek gereklidir, ama bu işleri paçalarına kadar riyakarlık yaparak yapılmamalıdır. Hem bu iftar ve yardımlar şahıslara indirgenmektedir. Yardımı yapan kamu, yani belediye ve kaymakamlık, lanse edilen belediye başkanı, yada kaymakam olmaktadır. Sanki belediye başkanı cebinden veriyor. O paraların halkın parası olduğu unutulmakta, şahıslara indirgenmektedir. Fak-Fuk-Fon, sosyal yardımlar rahmetli Özal tarafından başlatılmış  o zamanlar yardımları devlet yapıyor, algısı halkta vardı. Rahmetli Özal bu işleri dini litaratürün ilkelerine göre yapmaktaydı.

Yani Özal zamanında devlet tarafından yapılan yardımlar, şimdi belediye başkanı, başbakan ya da diğerleri tarafından yapılıyor imajı ve algısı kasıtlı olarak yapılmaktadır. Riyakarlığın zirve yaptığı bu dönemde bu hayır hasenet işlerininde halk tarafından acı bir tablo olarak görülmektedir. Bir elinin verdiğini öbür, elin bilmeyecek diyen Hz. Peygamberimize bile bile tezat uygulanmaktadır. Hatta yardımlar yapılırken, fotoğraf çektirip o garip guraba rencide edilmektedir. O zaman bunun adı yardım değil, devlet eliyle reklam, gösteriş olmaktadır.