Bugun...
BUNLARI YAPAN DA İNSAN


Metin Zor
İMAİL: metinzor58@gmail.com
 
 

BUNLARI YAPAN DA İNSAN

Devamlı olarak biriktirmek isteriz. Bu biriktirme arzusu hiçbir zaman bitmek tükenmek bilmeyen ihtirasa dönüşür. Yiyebileceğimizden çok erzak, giyinemeyeceğimiz kadar giysi, kullanamayacağımız kadar eşya, belki de oturma imkanı bulamayacağımız kadar ev-konut. Öyle ki, gözlerimiz midemizden büyük, arzulamaz ise, ihtiyaçlarımızdan daha büyük.

Birtakım insanlar, mecbur kalarak veya mal birikimi duygusuyla, değişik vade aralıklarında faizle bankalardan para alarak mal mülk edinme gayreti içindedirler, bu durum neyin alametidir. Bazı insanlar ömründen daha uzun zaman yetecek para biriktirirler. Bazen da tersi olur, fazla fazla borç biriktirir. Bazen de, öyle hal alır ki, fark edemediği nimetleri, hoyratça harcar olur.

İnsan yaşlandıkça, arzularını besler. Besledikçe birikim ister, birikim çoğaldıkça hayata bağlılığı artar. Hayata öyle bağlanır ki, yaşadığı dünyadan bir gün göçüp gideceğini unutur. İnsan, tüketmeye de meraklıdır. Yaptığı birikimleri, parayı mülkü vs. vs. bunun yanında zamanı da tüketir, sözü de tüketir. Sözde benlik olan, geçici dünyalığını biriktirirken, benliğini de !  tüketir.

Soframıza koyduğumuz bir bardak çayın, bir dilim ekmek ve peynirin, zeytinin, zenginlik olduğunu fark edemez olduk. İçi parayla dolu bir cüzdanı olmasa da, kocaman bir evi muhabbetle dolduran bir kadının, akşamları evine gelen, yuvası için rızık peşinde olan, evine ekmek getiren, yemekten sonra şükreden, eline sağlık diyen bir erkeğin, zenginlik olduğunu anlamak o kadar da zor değildir sanırım. Gören bir gözü, tutan bir eli, yürüyen bir ayağı satın alamayacak ve kaybedince tekrar sahip olamayacak kadar fakiriz aslında.

Aldığı maaşı yetiremeyenlere, modayı takip edemeyenlere, evini beğenmeyenlere, mekanı dar ve küçük bulanlara, eğlence merkezlerinde eğlencelere doymayanlara, çarşıda gezmeye doymayanlara, daha çok para için, hesabı kabartmak için çırpınanlara, bitmek tükenmek bilmeyen ihtiraslara, ya toprak altını, ya küçük bir toprak parçasını, ya da,TOLSTOY’un, İnsan Ne İle Yaşar adlı kitabındaki, Çiftçi Pahom’un öyküsünü hatırlatmak isterim.

 

Vesselam,

Metin ZOR



Bu yazı 244 defa okunmuştur.

YORUMLAR

Henüz Yorum Eklenmemiştir.Bu Haber'e ilk yorum yapan siz olun.

YORUM YAZ



FACEBOOK YORUM
Yorum

YAZARIN DİĞER YAZILARI

HABER ARA
SON YORUMLANANLAR HABERLER
ÇOK OKUNAN HABERLER
GÜNDEM'DEN BAŞLIKLAR

Yeni Sitemizi Nasıl Buldunuz?


YUKARI